Do lotów konkursowych w rasie murzyn zamojski dopuszcza się gołębie, które posiadają cechy pokrojowe określone w tym wzorcu, z pewnymi odstępstwami opisanymi poniżej.
Styl lotu:
Lot murzynów zamojskich podczas konkursu powinien odbywać się nad gołębnikiem. Większa część czasu tego lotu powinna przebiegać na co najmniej średnim i wysokim pułapie.
 
Gołębie tej rasy powinny się trzymać przestrzeni ponad gołębnikiem i bez uzasadnionej przyczyny (takiej jak: pojawienie się ptaka drapieżnego, silny bodziec akustyczny, spychający gołębie silny wiatr) nie powinny odlatywać na bok.
 
Lot powinien mieć raczej wolne tempo.
 
Dobrze dopasowane i zgrane ze sobą stado lotowe powinno latać razem, chociaż wśród gołębi w tej rasie występują osobniki, które lubią latać samotnie. Jednakże takie gołębie powinny wzbijać się na wyższy pułap, a nie latać z boku stada lub oddalać się od niego na bok poza zasięg wzroku obserwatorów obecnych na konkursie.
Dla gołębi tej rasy charakterystyczne jest to, że szczególnie podczas długotrwałego lotu, całe stado nie ląduje razem, lecz odrywają się od niego i lądują samotnie pojedyncze gołębie lub kilka osobników razem.
 
Ogólne wrażenie:
 
Murzyn Zamojski jest gołębiem o średniej wielkości, proporcjonalnej sylwetce, o średniej długości nogach, energiczny, żywotny i o dużym temperamencie.
 
Cechy rasowości
Głowa:
 
Średniej wielkości, ciemię lekko spłaszczone, czoło nie za szerokie, nieco wypukłe. Występują odmiany gładkogłowe lub z czubkiem. Czubek w formie stożka przechodzący w grzywę i tworzy z tyłem głowy siodełko w kształcie litery U.
 
Oczy:
 
Średniej wielkości, jasne (dopuszcza się lekko zaczerwienioną tęczówkę) lub żółto-pomarańczowe.
Brwi :
 
Od szarej do ciemnoszarej, średniej szerokości, nie za wąskie.
Dziób:
 
Średniej długości, nie za cienki, czarny lub szaroczarny, z czołem tworzy kąt rozwarty, woskówki małe, przylegające, jasne, lekko przypudrowane.
 
Szyja:
 
Średniej długości, dość mocna i szeroka w ramionach i zwężająca się łagodnie w kierunku głowy, podgardle dobrze wykrojone.
 
Pierś:
 
Mocna, lekko uniesiona do góry, nieco wysunięta do przodu.
Plecy:
 
Mocne, nie za szerokie, zwężające się w kierunku ogona.
Skrzydła:
 
Mocne, przylegające do tułowia, noszone na ogonie, nie dochodzące do końca ogona.
 
Nogi:
 
Średniej długości, proporcjonalne do wielkości gołębia, nieupierzone, pazurki czarno-szare
 
Do udziału w lotach konkursowych dopuszcza się gołębie posiadające część jasnych pazurków, pod warunkiem, że w każdej nodze przynajmniej jeden pazurek jest koloru czarno-szarego.
 
Ogon:
 
Dość długi, z 12 sterówkami, lekko rozszerzony przy końcu, z plecami tworzy jedną linię.
 
Upierzenie:
 
Miękkie, bogate, dobrze przylegające, lotki oraz sterówki szerokie i elastyczne.
Rodzaje kolorów:
 
Czarny i niebieski
Kolor i rysunek:
 
>Jednobarwne : czarne, niebieskie i niebiesko- grochowe:
 
•czarne – słabe nasycenie barwy czarnej , widoczne czarne pasy na skrzydłach;
 
•niebieskie i niebieskie grochowe – kolor niebieski mocno nasycony, możliwie ciemny;
 
>białolot:
 
•czarne , niebieskie i niebieskie grochowe , białe lotki pierwszego rzędu;
 
>białoogoniaste: czarne, niebieskie, niebiesko-grochowe:
 
•białe wszystkie sterówki oraz lotki pierwszego rzędu. Dopuszcza się lotki na przemian białe i kolorowe;
 
>pstre:
 
•czarne , niebieskie , niebieskie grochowe – rysunek dowolny , lecz w miarę równomierny po obu stronach.
 
U wszystkich odmian barwnych obowiązkowo biały pas na kuprze.
 
Do udziału w lotach konkursowych dopuszcza się gołębie o słabo zaznaczonym białym pasie na kuprze – minimum to kilka widocznych białych piór w tym miejscu.
 
Cechy pożądane:
 
• u białolotych, białoogoniastych i pstrych wymaga się jednak, aby najdłuższe lotki pierwszego
 
rzędu  od  1  do  4  były  kolorowe,  białe  piórka  za  oczami  tzw.  „łezki”,  białe  pióra
 
na skrzydełkach, oraz tzw.„ róże” na tarczach skrzydeł w okolicy łokci;
 
–     we  wszystkich  odmianach  barwnych,  za  wyjątkiem  czarnej,  czerwono-brązowe  pasy
 
na tarczach skrzydeł, a u grochowych czerwono-brązowy rysunek.
 
Duże wady:
 
Jasny lub zbyt długi dziób, biała brew, ciemne oczy lub łamane, skrzydła noszone poniżej ogona, daszkowaty ogon, więcej niż 12 sterówek, nieproporcjonalna budowa, za wysokie lub za niskie nogi, więcej niż dwa białe pióra różnicy w lotkach.
 
Do udziału w lotach konkursowych dopuszcza się gołębie z wyżej wymienionymi dużymi wadami, oprócz tych posiadających równocześnie jasny dziób i białą brew.
 
Wady wykluczające:
 
Wszystkie białe pazurki, brak białych piór na pokrywie ogona.
 
Dane do oceny: wygląd ogólny – postawa i budowa – upierzenie – głowa, oczy, brwi, dziób – skrzydła – plecy – ogon – nogi.
 
Obrączka nr 7
 
 
 
Opracowanie: Zarząd SHGWZZ